Follow Me on Pinterest

Toneel- en Musicalvereniging B.S.O. blogt - deel 4: een choreografische uitdaging

Dinsdag 23 Juli 2013

Toneel- en Musicalvereniging B.S.O. staat voor Bijzonder Sympathieke Onruststokers. Jaarlijks brengen zij één tot twee grote musicalproducties op het podium. Dit jaar wordt bijzonder voor het gezelschap. Ze brengen immers niet alleen een productie van Disney's Beauty and the Beast, maar ook The Last Five Years van Jason Robert Brown staat op het programma. Via een tweewekelijkse blog houden ze ons op de hoogte van de vorderingen in deze producties.



Beauty and the Beast - Choreografie
Musical is, zoals u waarschijnlijk wel weet, veel meer dan enkel zingen, dansen of acteren. De combinatie van deze drie artistieke gebieden doen een acteur soms de muren oplopen en tegelijk zweten alsof het vuur aan zijn/haar schenen staat. Met “Beauty and the Beast” hebben Stijn en Charlotte, onze choreografen, hun handen dan ook meer dan vol. Hun gezamenlijke ervaring van meer dan 30 dansjaren komt hierbij als geroepen! En dat zal ook de cast van deze productie geweten hebben.

Na wekenlang denk- en oefenwerk door Stijn en Charlotte (intern wel eens de afgevaardigden van Dan Karaty genoemd…) in een dansstudio van Deurne, werden de beste passen, bewegingen en formaties aan onze acteurs voorgeschoteld. Er werd gezocht naar een typische bewegingsstijl voor het jaloerse dorpsvolk, die graag een pint pakken met Gaston, en één voor het wanhopige huishoudpersoneel dat alle hoop moet halen uit een voor hen onbekend meisje. De combinatie van choreografieën die Michaël Flatley niet beter zou kunnen bedenken, en de classical jazz-hands zullen elkaar dan ook treffen op onze Wilrijkse Bühne alsof het nooit twee aparte werelden waren.

Zo goed als niemand bleek een uitgebreide danservaring te hebben, en daar hadden onze choreografen niet geheel op gerekend… Na de eerste repetitie werd het echter reeds duidelijk voor hen dat de lat niet naar beneden hoefde. Ze omschrijven het zelf als “een zaligheid om met een groep zulke enthousiaste jonge mensen samen te werken. Ze zijn bereid om zoveel te leren en zetten zich voor de volle 100% in!”
Helemaal blij zijn ze wanneer ook andere creatives zich met plezier bij de groep voegden en ook graag de passen leerden kennen. Na de eerste dansrepetitie keert iedereen naar huis terug met een natte handdoek, een leeg flesje water en een brede glimlach op zijn/haar gezicht. Het zou het begin zijn van een intens proces, maar ‘goed begonnen’ blijft immers steeds ‘half gewonnen’!

Het waren niet enkel onze ensembleleden die hun beste dansbenen moesten voorzetten. Ook onze solisten kregen enkele danspassen aangeleerd. Belle en het Beest moesten leren om samen enkele passen te zetten, Gaston en Lefou kregen enkele moeilijke beenbewegingen en ook Babette en Lumière hebben hun eigen passionele tango. “Het leverde veelal grappige beelden op, maar het ziet er best al mooi uit! Komende maanden zetten we hier en daar dan ook nog graag de puntjes op de i. Al komt dit voor ons helemaal goed,” aldus onze choreografen.
In de Beauty and the Beast – choreografieën zijn de bewegingen één ding, maar daar houdt het lang niet mee op. De voorstelling zit vol met kruisende lijnen, diagonalen, cirkels en deze allemaal op en door elkaar. Het zal u dan ook niet verbazen dat onze choreografen veelvuldige, wiskundige berekeningen en formules opstelden en dat alles vastlegden in heel wat meetkundig-verantwoorde tekeningen.

Eind juni, alle examens afgelegd, we zijn klaar om er weer in te vliegen. De laatste passen werden aangeleerd en we staan aan de voet van de laatste choreografische berg. Cleanen (alle bewegingen in detail (her)uitleggen, red.), zien dat elke arm precies even hoog komt, elke kleine teen naar de juiste kant richten en ieder oog in de juiste richting brengen! Ja, echt aan alles moet gedacht worden!
“Wij hadden schrik dat na een pauze van 2 maanden al het materiaal zo goed als verdwenen zou zijn. Gelukkig was dit niet het geval en stonden we op de eerste repetitie dan ook versteld van het geheugen van onze acteurs. Ze hadden veelvuldig gebruik gemaakt van de schema’s en filmpjes die we hadden doorgestuurd. Hier en daar moesten we natuurlijk wel wat opfrissen en opnieuw aanleren maar met de fantastische motivatie van onze leden ging dat redelijk vlot. Het beloven nog zware repetities te worden de komende twee maanden, maar wij kijken er alvast naar uit.” (Stijn en Charlotte) Wij kijken alvast graag met hen mee!

The Last Five Years – Eerste bandrepetitie
Terwijl de “Beauty and the Beast”-leden uitrusten van de zoals steeds intense repetities van zondagmorgen en maandagavond, ontmoeten twee hardnekkige volhouders en artistiek leider Manu een gloednieuwe zevenkoppige band! Zonder enige vorm van doopsuiker of cavaflessen (hooguit een letterkoekje en flesje water tijdens de pauze), wordt deze band omgedoopt tot The Last Five Years-band.

Voorzien van instrument, pupiter en partituur, komen de zeven gemotiveerde en (hoewel ze jeugdig zijn) ervaren muzikanten het Wilrijkse cultuurcentrum binnen, absorberen even hun habitat voor de komende uren, en installeren zich om het stemmen op gang te krijgen. Iets verder zien we twee licht gestresseerde acteurs die de meest vreemde geluiden maken om hun stem op te warmen, de laatste partijen nog eens door te nemen, stem onder controle te krijgen, etc. Nog wat verder een artistiek leider die, terwijl hij een laatste keer de partituur doorbladert en zijn dirigeerstokje opwarmt, weer denkt aan “dat volgende puzzelstukje dat erbij komt”.

Wanneer alle instrumenten hun la op dezelfde toon gekregen hebben, de acteurs hun podium betreden hebben en iedereen de juiste bladmuziek voor zicht heeft staan… zijn we weg! Op teken van het dirigeerstokje weerklinkt voor de eerste keer (voor ons althans) live de muziek die Jason Robert Brown (componist van The Last Five Years) op papier heeft gezet. Dat deze laatste al dikwijls een regelrechte sadist genoemd werd door de hele ploeg die daar repeteerde, was geen geheim. Maar zoals dat meestal wel gaat met moeilijke muziek: eens de juiste noten beheerst worden, en de balans tussen de instrumenten klopt, wordt het cultuurcentrum gevuld met warme klanken, gebracht door een intieme en oh zo aanvullende bezetting.

Onze twee acteurs, hoe voorbereid ze ook aan deze repetitie begonnen, zoeken even hoe ze zich gesteund kunnen voelen in deze nieuwe omstandigheden, en komen al snel los in hun genot van niet meer vast te hangen aan een karaokeversie van de nummers. Wanneer alles een eerste keer doorgezongen werd, de eerste instructies geroepen werden door de man achter het dirigeerstokje, lijkt iedereen te ontdooien in zijn eerste angsten, en komt er zowel van de muzikanten als van de acteurs een vibe los die hooguit te omschrijven valt als… uniek!

Volg Musical-Info ook op Facebook en Twitter.



Gerelateerde artikelen: