Follow Me on Pinterest

Reuben in Frankrijk - Deel 7: Een strandstoel gaat niet vanzelf op

Vrijdag 06 Juli 2012

Reuben de Boel studeert dit jaar af als musicalacteur aan het Brusselse Conservatorium en heeft meteen zijn eerste job te pakken. De Vlaming is te zien in de Franse versie van Mamma Mia! Momenteel staat de musical in het Parijse Théatre Mogador, daarna gaat de voorstelling op tournee. Op geregelde tijdstippen brengt Reuben verslag uit van het leven van een Vlaamse musicalacteur in een Franse productie.



Reuben De BoelSalut!

Eindelijk vind ik de tijd om jullie nog eens toe te spreken (haalt zijn megafoon boven): ik heb het druuuuuuuuuk (gehad) dames en heren! Here we go: !*^é!§’à)’ç!!!!>>> (geluid van mijn hersenen die even terug in de tijd keren).

Twee weken geleden: alles stond in het teken van de tryout van 6 juni en de première van 7 juni! De dag van de tryout was eveneens fotodag! Lees: scènefoto's voor het programmaboek. 's Middags werden de foto's genomen, 's avonds hadden we voorstelling. Hiervoor moest ik eerst in het "Jij-speelt-een-Griek-dus-het-is-onmogelijk-om-zo-blank-te-zijn-dus-we-spuiten-je-volledig-bruin-met-een-spray-kot". Voor het eerst in 23 jaar kleur hebben, hmmm... het heeft iets! Die avond kwamen ook mijn eerste toeschouwers (bedankt Daphne, Frank en Tine). De tryout verliep vlekkeloos!

's Anderendaags stonden we klaar voor de première... eerst alle "toi toi's" uitgedeeld, 19h de deuren van de zaal gaan open, 19h30 de zaal loopt vol, 20h Theater Mogador is er klaar voor en wij ook! Maar... heb ik me even voor de kop geslagen die avond! Op een geven moment in de show heb ik een changement (verandering van decor) en breng ik de strandstoel op van Tanja voor haar scène en haar lied 'Si maman permet'... Ik sta in de coulissen klaar voor de scène die gaat komen; de muziek van het changement wordt gespeeld; ik kijk naar de strandstoel die klaar staat, maar aangezien ik er dus maar naar stond te kijken ging hij niet vanzelf op! Achteraf heb ik vernomen dat dit de eerste keer was in 480 shows: geen strandstoel op het podium! Bravo Reuben! Goe bezig jongen! Gelukkig kon iedereen van de cast er om lachen en werd het me schouderkloppend vergeven, maar ik kan jullie verzekeren: sindsdien zit ik zowat een kwartier voor het changement vastgeklampt aan die strandstoel.

Het is een traditie binnen de ploeg dat de warm up elke vrijdag door iemand van de cast wordt gegeven. Ik was de uitverkorene van deze week. Aangezien deze warm up iets of wat speciaal gebracht moet worden, kon ik dus diep gaan nadenken! Een carnavalswinkel in Parijs bracht soelaas. Ik kocht er mezelf een nonnenkostuum en netkousen, voor 30 personen een kruis en een grote doos pralines (die ik vooraf in België gekocht had, van die superlekkere, je weet wel...). Op het einde van de vocale warm up, kwam ik binnen als oude non, stelde me voor als 'Soeur Mogador', deed een kleine sketch en uiteindelijk dansten we samen op een Britney-medley! Daarna nog een kleine 'vertrouwensoefening', iedereen een praline of twee in zijn kweek, en gaan met die banaan want de zaal zat weer vol! Mamma Mia!

Diezelfde week zondag moest ik onverwachts op als understudy! Very stressy door het onverwachte en ik zat enorm met mijn ensembleplaats in mijn hoofd en niet met de rolplaats van Eddie, maar het was zaaaaaalig om het al te kunnen doen! Zo snel! Klein detail: mijn mama zat die namiddag in de zaal met een vriendin van me, ze hadden deze kaarten al 3 weken, wat een toeval! Ik was gelukkig!

Vorige week: met alle stress van de baan (voor mij alleszins) werd ons Grieks verhaal verder gespeeld. Zo ging donderdag vrij vlot, vrijdag en zaterdag... uhum! Als ik dacht dat ik vorige week al stress had gehad met 's zondags onverwachts op te moeten (en dit pas de avond voordien te weten) was dit echt stress! Ik leg het uit: zaterdag, 15h middagvoorstelling, eerste akte is voorbij, wij hebben 20 minuutjes pauze, zit rustig op het toilet, speel een spelletje (Temple Run, verslavend) op mijn Iphone; hoor ik van heel ver mijn naam roepen. Bon, af het toilet, wandel rustig naar mijn loge (er waren intussen 15 minuten voorbij) kom binnen en staat mijn regisseur mij op te wachten: "Waar zat jij? Je moet onmiddellijk naar beneden, micro aan, kostuum veranderen, Sylvain is ziek, jij gaat op in de tweede akte als Eddie!" Ik heb haar vriendelijk gevraagd of het een grapje was, maar neen dus. Ik kan jullie verzekeren: dit was écht stresserend. Het is zo dat ik als personage Eddie totaal andere plaatsen inneem op scène dan in het ensemble, zowel tijdens de nummers als de scènes, je danst met andere meisjes etc.! Dit wil zeggen: switch maken in je hoofd, snel overlopen wat ik juist moet doen, met wie, waar en hoe, en go, ik stond er! Gelukkig is het prima verlopen en speelde ik 's avonds nog eens. Die avond zijn we met een aantal castleden een goed pintje gaan drinken om de drukke werkdag te laten bezinken!

Volgende week is een speciale voor mij! Dat lees je dan wel weer,

Liefs!
R. x

Kleine weetjes?
1) Toen ik Sylvain op het laatste moment moest vervangen, moest ik ook van ondergoed (string) veranderen voor de plaatsing van mijn micro. Gezien er geen tijd was voor een rustige 'change' in mijn loge, stond ik dus in mijn blote kont (en meer) tussen al de technici, kleedsters, cast... enfin iedereen! Woehoew! Ook aangenaam!
2) Ik haat strings!
3) We hadden afgelopen twee weken 2 bekende gasten, die achteraf foto's komen nemen etc.:
- Franse zanger : Patrick Bruel
- Premier van België: Elio Di Rupo, die me een handje is komen schudden als Belg zijnde en afscheid nam door "Tödte zienste" te zeggen (Tot ziens dus)!

Volg Musical-Info ook op Facebook en Twitter.



Gerelateerde artikelen:

Gebruikte Tags: , ,